Tag: onderwijsachterstandenbeleid

Kansengelijkheid in het onderwijs als mythe

In de Volkskrant van 11 juni 2019 publiceerden wij, Michael Merry & Geert Driessen, een opiniestuk over kansen(on)gelijkheid in het onderwijs. De strekking van dat stuk was (vanwege de maximale lengte kon helaas niet alles uitgebreid aan de orde worden gesteld): 1. Onderwijskansen worden door verschillende factoren en op verschillende niveaus bepaald: (1) het onderwijsstelsel; (2) het onderwijs zelf: scholen,…

De staat van de onderwijskansen volgens de Inspectie van het Onderwijs

Als je de paragraafkopjes van het hoofdlijnenhoofdstuk van De staat van het onderwijs 2019 (Inspectie van het Onderwijs, 2019) mag geloven, gaat het goed met de ontwikkeling van de onderwijskansen. Er is volgens de Inspectie vooral sprake van stabilisatie, van gelijke kansen of zelfs meer kansen: “Ongelijke kansen in advies po nemen niet verder toe”; “Oplopende ongelijkheid onderbouw vo gestabiliseerd”;…

Onderwijskansen lagere milieus verslechteren

Recentelijk zijn er twee fraaie overzichtsstudies gepubliceerd waarin de ontwikkeling van onderwijskansen, gedefinieerd in termen van sociaal milieu en etnische herkomst, centraal staan. In een compact overzicht laten Lex Borghans, Ron Diris en Trudie Schils (2018) zien dat het verschil in onderwijskansen naar sociaal milieu groot is en de laatste decennia constant is gebleven. Het verschil in schoolprestaties tussen kinderen…

Waarom geen experiment om te bepalen of VVE effectief is?

In Nederland wordt al decennialang een onderwijsachterstandenbeleid gevoerd. Daar zijn inmiddels door ministeries en gemeenten tientallen miljarden euro’s in geïnvesteerd. Ondanks deze gigantische investering bestaat er geen enkel overtuigend wetenschappelijk bewijs dat dit beleid effectief is. Het heeft er alles van weg dat de minister van OCW en de Tweede Kamer gewoonweg niet wíllen weten wat er met al die miljarden gebeurt…

Het politieke ongeduld, de eeuwige herhaling en de vierde (on)macht

Ik was ooit op een conferentie georganiseerd door het ministerie van OCW, waar de secretaris-generaal een inleiding hield. Hij betoogde dat ministers en staatssecretarissen vaak een korte-termijnperspectief hanteerden en gericht waren op snelle effecten. Gelukkig, zo zei hij, zijn wij er, de ambtenaren die het beleid uiteindelijk gestalte moeten geven. Deze zogenoemde vierde macht keek verder dan één kabinetsperiode en…

Weinig fiducie in vernieuwde gewichtenregeling Onderwijsachterstandenbeleid

Kritiek gewichtenregeling Het belangrijkste onderdeel van het Onderwijsachterstandenbeleid is de zogenoemde gewichtenregeling. Om onderwijsachterstanden aan te pakken krijgen scholen voor leerlingen uit ‘educatief-zwakke’ milieus extra geld. Op dit moment wordt daarvoor als (enige) indicator het ouderlijk opleidingsniveau gehanteerd, eerder was ook de etnische herkomst, en daarvoor ook nog het ouderlijk beroep bepalend. De achterliggende gedachte is dat een laag opleidingsniveau…

Zo doorgaan met het onderwijsachterstandenbeleid?

Het onderwijsachterstandenbeleid gaat een nieuwe fase in. Het ministerie van OCW heeft het CBS verzocht een nieuw model te ontwikkelen voor de toekenning van extra gelden aan scholen met achterstandsleerlingen, dit ter vervanging van de (al zwakke) gewichtenregeling. In een blog op DidactiefOnline geef ik enkele redenen waarom dat nieuwe model absoluut geen verbetering is van de huidige, eerder een verslechtering. Tevens presenteer…

Doorgaan met de gewichtenregeling?

‘Goed onderwijs (…) voorkomt en verkleint achterstanden’, zo meldt het regeerakkoord van Rutte III. Dat moge zo zijn, maar het is hoog tijd om het achterstandenbeleid op een nieuwe leest te schoeien. Geluiden over dat dit beleid faalt klinken al jaren. In enkele discussiebijdragen in de NRC en Didactief Online pleiten Henk Blok & Geert Driessen ervoor de gewichtenregeling te stoppen.…

Onderzoek naar een nieuwe gewichtenregeling gewogen. Een beter systeem voor de toekenning van extra financiële middelen aan scholen met achterstandsleerlingen?

De kern van het Onderwijsachterstandenbeleid (OAB) is de zogenoemde gewichtenregeling. OAB is gericht op het voorkomen en bestrijden van onderwijsachterstanden die het gevolg zijn van factoren in de thuissituatie van kinderen. Via de gewichtenregeling krijgen scholen met kinderen die opgroeien in minder gunstige omstandigheden extra financiële ondersteuning om die onderwijsachterstanden te bestrijden. Deze regeling is ontwikkeld in 1984; destijds werden er drie achterstandsindicatoren…

Voor effectiviteit achterstandsleerlingenbeleid ontbreekt elk bewijs

Al sinds de jaren ‘70 krijgen scholen extra geld voor achterstandsleerlingen, ofwel leerlingen die op school achterstanden vertonen ten gevolge van factoren gelegen in de thuissituatie. Maar het schort op alle fronten aan dit onderwijsachterstandenbeleid. Het is gebaseerd op uitermate zwakke indicatoren, waarbij als onderdeel van de lumpsum ongeoormerkt enorme bedragen worden uitgedeeld en deze en masse worden ingezet voor niet-doelgroepen en voor aanpakken…